Ömrüm şimdi ilk kez gittiğim bir şehrinKamil Koç bekleme salonunun televizyonundanOtobüs geldiğinde yarım kalacağını bile bileizlediğim bir film.. Nasıl da dışardan bakıyorum kendimeNasıl da yabancıNasıl da tedirginSanki girmediğim mücadeleleri bileKaybettimOysa böyle konuşmamıştık Allah’la.. Hayatı tasolarımdan ve babamın azarlarındanibaret sandığım çocukluğumdanBir futbolcu çıkartması kadar bile iz yok ne yazık..